Zondag 17 december

Om kwart over 6 's ochtends zijn wij vertrokken naar Polen. Het was een goede rit en om 4 uur 's middags waren wij in ons hotel in sosnowiec. Na het eten zijn we wezen shoppen! Op zondag zijn de grote winkelcentra geopend. We hebben een truitje en een rokje voor Karina gekocht, verder een cd met Poolse kinderliedjes en een knuffeltje voor op haar kamer.

Maandag 18 december

Na een nacht slecht slapen was het dan zover: Vandaag gaan we naar de aoptiecommissie. 2 vriendelijke dames lichtten ons in over het welzijn van Karina. Daarna mochten we direct door naar het kindertehuis! Wat gaat er allemaal door je heen als je naar die gesloten deur komt, waar zij doorheen zal komen!

Zij werd door een verzorgster binnen gebracht. Eerst heel voorzichtig, maar daarna enthousiaster zijn we met haar aan het spelen gegaan. Al na een paar minuten kwam de eerste knuffel, toen Leonne Karina mocht optillen van de begeleidster. Armpjes om de nek, hoofd op de schouder...we moesten allebei wel even slikken.

Na een uur spelen werd ze opgehaald, het was etenstijd ( veel te snel!). Daarna hadden wij een gesprek met de directrice en een sociaal werkster over alle achtergronden van Karina. Dat bewaren we verder voor haar. Om 4 uur mochten we weer!

deel 2:

Om 4 uur stonden we weer voor het tehuis. Grappig, vanmorgen zaten 4 man om een tafel te observeren hoe je met haar speelt, nu mochten we helemaal alleen met haar ( en met grazyna, maar die ging kerstkaartjes schrijven). Helaas hadden ze ons speelgoed opgeruimd in een kantoor, kantoor op slot, werknemer had de sleutel mee naar huis genomen. Dus geen speelgoed. We hebben ons anderhalf uur vermaakt met 2 ballonnen...je wordt mega creatief als je maar 1 ding hebt om mee te spelen! Maar ze genoot volop...en wij dus ook. Toen was het tijd om afscheid te nemen, maar niemand kwam haar halen. We mochten haar zelf terugbrengen naar de afdeling. Dat was toch wel moeilijk hoor, ze klampte weer helemaal vast op de arm...ik was het liefst met haar door naar buiten gelopen! Toen nam de verzorgster haar over. Nog even zwaaien en dat was het. We hebben foto's laten ontwikkelen, die zijn echt feestelijk door de ballonnen. Nu geen tijd om ze erop te zetten, we hebben een druk programma voor vandaag (ik typ dit dinsdagochtend). We gaan eerst naar Karina, daarna naar Rybnik om het huis te bekijken dat we straks kunnen huren. Dan gaan we gelijk bij 2 nederlandse stellen op bezoek die hier momenteel met hun kinderen verblijven. Ik hoop dat we vanavond wat foto's erop kunnen zetten ( het hotel is bijna vol, dus lange wachtrijen voor de pc). Dikke kussen van ons, en bedankt voor alle berichten, in het gastenboek en per sms... het is werkelijk teveel om te benatwoorden, maar we denken aan jullie allemaal!

dinsdag 19 december

Vanmorgen hadden we om 9 uur in het kindertehuis afgesproken. Karina werd al snel gebracht. Ze begon enthousiast met de ballonnen te spelen en met de blokjes, maar was het na een half uur echt beu. Nog even bij papa op schoot gezeten.

Maar toen was het echt gedaan. Ze begonnen een beetje te piepen, en toen te gillen en wilde alleen nog maar bij de directrice op haar arm en wilde van ons echt even niets meer weten. Na een paar minuutjes heeft Leonne Karina overgenomen en mochten we met haar naar haar groep. Daar hebben we gekeken waar haar bedje was en hebben we samen alle dingetjes op de groep bewonderd. Ze wilde alleen nog maar hangen, en huilde daarbij zonder tranen.

Eem hoogrode kleur van de opwinding (en het gillen). Maar Leonne moest het niet in haar hoofd halen om haar neer te zetten, want dan werd het alleen maar erger. Ze heeft dus een half uur zo gestaan, gezongen en gewiegd, en toen was het weer goed. De aandacht was weer bij de ballonnen, er werd weer even druk gespeeld. Na bijna anderhalf uur samen moesten we weg. Toen ze dat in de gaten had, werd ze weer heel verdrietig. De verzorgsters hadden er hun handen aan vol.

We merken alle 3 dat het lastiger wordt om afscheid te nemen. We gaan morgen nog wel naar haar toe, maar we moeten echt even aanzien of dit allemaal niet te verwarrend voor haar is. Misschien moeten we ons bezoekje aan haar dan wat inkorten :-(

Maar we hebben dit bezoek niet als negatief ervaren. Het is heel wat, alles wat met haar gebeurt, en dan is het logisch dat ze opstandig is en troost zoekt. Voor ieders nieuwsgierigheid nog even een portretje van onze prinses:

Woensdag20 december

Vandaag was Grazyna naar een andere stad om kindjes te zien, haar tante Helena kwam met de taxi vanuit Rybnik om ons te begeleiden naar het kindertehuis. Toen we binnenkwamen zat de psychologe er, om ons een beetje te ondersteunen (omdat Karina geen top-dag had, gisteren)

Karina werd binnen gebracht en we gingen gelijk aan het spelen. We hadden de psychologe eigenlijk helemaal niet nodig, het spelen ging weer net zo gezellig als maandag en dinsdag. Ze heeft heel veel met frank gespeeld en gelachen omdat hij haar zo kietelde. Maar ook bij de kusjes van Leonne.

Na ruim een uur spelen merkten we dat ze moe werd. Ze moest weer even lekker hangen op de arm van Leonne. Toen kwam de maatschappelijk werkster haar weer ophalen, we zijn ruim andershalf uur bij haar geweest. ( wat een geluk na gisteren). We vonden het reuze moeilijk, en toen de deur dichtviel hebben we ook wel even een traantje gelaten ( euh..leonne dan). Hopelijk mogen we weer snel terug komen, we moeten er niet aan denken om nog zo lang zonder haar te moeten doen.

Morgen vertrekken we tegen half 11 naar huis. We rekenen op 9 uur rijden, dus hopen om een uur of 8 's avonds thuis te zijn. Nogmaals iedereen bedankt voor de lieve berichtjes, ze hebben ons echt goed gedaan! xxx

Met deze foto sluiten wij deze reis af. Jullie snappen dat we niet kunnen wachten om weer terug te gaan, we zullen ons meisje de komende periode enorm gaan missen. Hou de site in de gaten voor het komende nieuws over reis 2 waarin we ons meisje voorgoed in onze armen mogen sluiten!

Bij deze bedanken we Grazyna en Helena voor de fantastische begeleiding en de goede zorgen! Zonder jullie was deze reis zeker niet zo mooi geweest!

Frank en Leonne